Source: www.ot.gr
Από τα προσωποποιημένα emails και τα παραπλανητικά SMS μέχρι τις τηλεφωνικές απάτες, η Εθνική Τράπεζα με ανάρτησή της παρουσιάζει τις διαφορετικές μορφές ψηφιακής εξαπάτησης.
Ένα μήνυμα που περιέχει προσωπικές πληροφορίες, ένα email που μοιάζει με προηγούμενη, πραγματική επικοινωνία ή ένα τηλεφώνημα από κάποιον που εμφανίζεται ως εκπρόσωπος οργανισμού. Αυτές είναι ορισμένες από τις μορφές που μπορεί να πάρει μια απόπειρα phishing, όπως προκύπτει από τις χρηστικές καρτέλες για την κυβερνοασφάλεια που ανήρτησε η Εθνική Τράπεζα.
Με κεντρικό ερώτημα «Αναγνωρίζεις την παγίδα;», η τράπεζα παρουσιάζει πέντε τακτικές εξαπάτησης, αναδεικνύοντας τα χαρακτηριστικά που βοηθούν τον χρήστη να τις ξεχωρίσει.
Η Εθνική Τράπεζα εστιάζει τόσο στο μέσο επικοινωνίας όσο και στον τρόπο με τον οποίο επιχειρείται να δημιουργηθεί μια αίσθηση αξιοπιστίας. Άλλοτε αξιοποιούνται προσωπικά στοιχεία του παραλήπτη, άλλοτε αντιγράφεται ένα πραγματικό email και άλλοτε ο συνομιλητής εμφανίζεται με μια γνώριμη ή θεσμική ιδιότητα, προκειμένου να ζητήσει ευαίσθητες πληροφορίες.
Spear phishing: Όταν το μήνυμα γίνεται προσωπικό
Η πρώτη τακτική είναι το spear phishing. Πρόκειται για μηνύματα που περιλαμβάνουν προσωπικές πληροφορίες του παραλήπτη, ώστε να φαίνονται αξιόπιστα. Το στοιχείο που τα διαφοροποιεί είναι ακριβώς αυτή η προσαρμογή στον άνθρωπο στον οποίο απευθύνονται: η παρουσία οικείων πληροφοριών χρησιμοποιείται για να ενισχύσει την πειστικότητα της επικοινωνίας.
Η επισήμανση της Εθνικής αναδεικνύει μια κρίσιμη διάκριση: το γεγονός ότι ένα μήνυμα περιέχει στοιχεία που αφορούν τον παραλήπτη δεν σημαίνει από μόνο του ότι η επικοινωνία είναι γνήσια. Αντίθετα, αυτή η φαινομενική οικειότητα μπορεί να αποτελεί μέρος της απόπειρας εξαπάτησης.
Whaling: Στο στόχαστρο στελέχη και διοικήσεις
Ξεχωριστή κατηγορία αποτελεί το whaling, το οποίο η τράπεζα περιγράφει ως στοχευμένες απάτες που κατευθύνονται σε υψηλόβαθμα στελέχη και διοικήσεις. Εδώ, το βασικό χαρακτηριστικό είναι η επιλογή του προσώπου που μπαίνει στο στόχαστρο, με την απόπειρα να απευθύνεται στα ανώτερα επίπεδα ενός οργανισμού.
Η συγκεκριμένη αναφορά διευρύνει την εικόνα πέρα από τα παραπλανητικά μηνύματα προς μεμονωμένους χρήστες, περιλαμβάνοντας και στοχευμένες προσεγγίσεις προς πρόσωπα με διοικητικό ρόλο.
Clone phishing: Η παγίδα του γνώριμου email
Στο clone phishing, η παραπλάνηση βασίζεται στην πιστή αντιγραφή ενός πραγματικού email. Σύμφωνα με τις καρτέλες, το αντίγραφο περιλαμβάνει συνδέσμους ή συνημμένα με κακόβουλο περιεχόμενο. Η εξωτερική ομοιότητα με μια αυθεντική επικοινωνία είναι, επομένως, το στοιχείο που χρησιμοποιείται για να κάνει την παγίδα πειστική.
Σε αυτή την περίπτωση, το γνώριμο περίβλημα δεν συνεπάγεται ασφαλές περιεχόμενο: το μήνυμα μπορεί να μοιάζει πραγματικό, αλλά ο σύνδεσμος ή το συνημμένο να αποτελεί το επικίνδυνο μέρος του.
Smishing: Ο επικίνδυνος σύνδεσμος στο κινητό
Το smishing μεταφέρει την απόπειρα εξαπάτησης στα μηνύματα του κινητού. Η Εθνική το περιγράφει ως ένα φαινομενικά αθώο μήνυμα, το οποίο καλεί τον παραλήπτη να πατήσει έναν επικίνδυνο σύνδεσμο. Στο επίκεντρο βρίσκεται η προτροπή για μια συγκεκριμένη ενέργεια, πίσω από την απλή και καθημερινή μορφή ενός μηνύματος.
Vishing: Όταν η εξαπάτηση γίνεται τηλεφωνικά
Η πέμπτη τακτική είναι το vishing. Σε αυτή τη μορφή απάτης, κάποιος προσποιείται γνωστό πρόσωπο του αποδέκτη ή εκπρόσωπο οργανισμού, με στόχο να του ζητήσει ευαίσθητα στοιχεία. Η παραπλάνηση στηρίζεται στην ταυτότητα που επικαλείται ο συνομιλητής και στην εμπιστοσύνη που επιχειρεί να δημιουργήσει.
Οι πέντε κατηγορίες δείχνουν ότι η ίδια επιδίωξη μπορεί να εμφανιστεί με διαφορετικό περιεχόμενο και μέσω διαφορετικών καναλιών. Η αναγνώριση αυτών των διαφορών αποτελεί τον πυρήνα του ενημερωτικού υλικού της Εθνικής Τράπεζας: να μπορεί ο χρήστης να διακρίνει την απόπειρα εξαπάτησης, είτε αυτή εμφανίζεται ως προσωπικό μήνυμα, ως γνώριμο email είτε ως επικοινωνία από έναν φαινομενικά αξιόπιστο συνομιλητή.